Terugblik op 2018

Terugblik op 2018

2018 begon in chaos. Met een kersverse baby, een gebrek aan slaap, veel ziek zijn, een nieuwe job én een verhuis, stond fietsen even niet op de agenda. Maar de nachten werden minder zwaar, mijn lijf recupereerde wonderwel en mijn fiets begon er elke dag weer aantrekkelijker uit te zien.

En éénmaal ik er weer op zat, was ik er niet meer af te slaan.

2018 in cijfers

Ik deed het rustig aan. Geen doelen, geen trainingsplan, geen aandacht voor sneller en meer (tenzij in aantal kilometers). Vanaf mei, plande ik elke week minstens twee korte ritten in van telkens een uurtje, waar ik om 6u voor uit mijn bed kroop. Op momenten dat de nachten weer even wat zwaarder werden, bouwde ik fietspauzes in, want: sleep before cycling.

De cijfers hierboven zijn dan ook niet zo spectaculair. Maar als ik ze vergelijk met die van 2016, het jaar waarin ik intensief begon te fietsen, zijn ze dat misschien toch wel. Wat ik in 2016 presteerde op een heel jaar tijd, deed ik in 2018 in 2/3de van de tijd. Daarnaast fietste ik meer hoogtemeters dan ooit tevoren – vooral de Classico Boretti en de Dodentocht hebben daar bij geholpen – en reed ik maar liefst 3 gran fondo’s (ritten van +100 km).

2018 in foto’s

2018 was een jaar waarin ik veel bekend terrein herontdekte, maar ook een jaar waarin ik vaker buiten die comfort zone op avontuur ging. Ik heb de mooiste route in Antwerpen en omstreken ontdekt en laste regelmatig stops in om foto’s te nemen. Hieronder een kleine selectie.

Na een jaar niet gefietst te hebben, draaide 2018 om conditie opbouwen, zwangerschapskilo’s kwijtspelen en de routine er terug in brengen. Kortom: een goede basis voor iets ambitieuzere plannen in 2019.

Maar daarover later meer…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *